قرآن چندين بار بر معجزه بودن کلام الهى و عجز جنّ و انس از آوردن مثل آن و به آوردن نظير قرآن، يا حتّى آيهاى همانند آن، تحدّى ومبارزه طلبيده است، از جمله در آيه 13 سورهى هود. از طرفى با اينکه در طول قرنها، ميليونها مخالف براى تضعيف قرآن وشکست اسلام، فعاليّتهاى بسيارى داشته و دارند، ليکن اين نداى مبارزه خواهانهى قرآن، تاکنون بىپاسخ مانده و تا قيامت بىجواب خواهد ماند.
جلد 3 - صفحه 571
امتيازاتِ قرآن
چون سخن از تحدّى قرآن است، به گوشهاى از امتيازات اين معجزهى جاودان الهى اشاره مىشود:
1. گنجاندن معارفى بلند در کلماتى کوتاه: مثلًا در مورد زن و مرد تعبير مىکند، «هُنَّ لِباسٌ لَکُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ» «1» زنان لباس شما و شما لباس آنها هستيد. براى بيان سستى قدرتهاى غير الهى، آنها را به خانهى عنکبوت تشبيه مىکند. «2» و يا اينکه از آفريدن يک پشه آنان را ناتوان مىداند. «لَنْ يَخْلُقُوا ذُباباً» «3»
2. شيرينى کلام و نفوذ: هزار بار هم خوانده شود کهنه نمىشود، بلکه هر بار نکتهاى به دست مىآيد.
3. آهنگ و موسيقى کلام: طنين و آهنگ کلمات آن، مخصوص است و اگر آيهاى از قرآن در ميان سخنان هر عرب زبان، يا در ميانِ روايات باشد، مشخّص است.
4. جامعيّت قرآن: از برهان تا مثل، از دنيا تا آخرت و نيز مسائل خانوادگى، حقوقى، سياسى، نظامى، اخلاقى، تاريخى و ... را دربردارد.
5. واقعگرايى: محتواى آن مبتنى بر حدس و گمان نيست. حتى داستانهايش مستند و واقعى است.
6. همه گير و جهانى: مردم در هر سطح و هر کجا باشند، از آن بهره مىبرند و قرآن به صورت کتاب تخصّصى نيست.
7. ابدى: هر چه از عمر بشر و علوم مىگذرد، اسرار بيشترى از قرآن کشف مىشود.
8. رشد فزاينده: با داشتن بيشترين دشمن و ضربات فراوان، بيشترين رشد را در طول عمر خود داشته است.
9. معجزهاى در دست: اين معجزه در دست همه است و از نوع سخن و کلمه است که در اختيار همه است.
10. هم معجزه و هم کتاب دستور و قانون است.
«1». بقره، 187.
«2». عنکبوت، 41.
«3». حج، 73.
جلد 3 - صفحه 572
11. از فردى درس نخوانده و در منطقهاى محروم از سواد است.
12. چيزى به آن افزوده يا از آن کاسته نشده است و مصون از تحريف است.