عظمت روز قيامت چنان است که زندگانى پيش از آن بسيار کوتاه جلوه مىکند. اين حقيقت در آيات ديگر هم مطرح شده است، از جمله:
* «لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها» «1» گويا در دنيا يا برزخ شبى بيشتر نبودند.
* «وَ تَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا» «2» گمان مىکنيد جز مدّت کمى قبل از قيامت نبودهايد.
* «إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْراً» «3» فکر مىکنيد جز ده روزى ساکن نبودهايد.
* «لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ» «4» فکر مىکنيد روز يا پارهاى از روز در دنيا يا برزخ بودهايد.
* «ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ» «5» فکر مىکنيد يک ساعتى بيشتر نبودهايد.
کوتاهى عمر دنيا، يا به جهت زودگذرى آن است، يا به خاطر بهره نگرفتن از زمان و فرصت، يا در مقايسه با عمرآخرت و يا بدان جهت که انسانها در برزخ گويا در خوابند و پس از بيدارى احساس مىکنند که زمان اندک بوده است.
به هر حال هم متاع دنيا نسبت به آخرت قليل است و هم زمانش، چنانکه گويا ساعتى بيش نبوده است.
«1». نازعات، 46.
«2». اسراء، 52.
«3». طه، 103.
«4». مؤمنون، 112.
«5». روم، 54.
جلد 3 - صفحه 578