1- مسلمانان بايد از هر کارى که بهانه به دست دشمن مىدهد پرهيز کنند.
«لِئَلَّا يَکُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْکُمْ حُجَّةٌ»
2- نفى سلطهى ديگران و رسيدن به استقلال، يک ارزش است. «لِئَلَّا يَکُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْکُمْ حُجَّةٌ»
«1». فتح، 2.
«2». بحار، ج 22، ص 483.
«3». بحار، ج 6، ص 211 و 303.
جلد 1 - صفحه 232
3- تغيير قبله، عامل خنثى سازى ايرادهاى بىجا و بهانهتراشىهاى اهل کتاب و مشرکان و منافقان مىباشد. «لِئَلَّا يَکُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْکُمْ حُجَّةٌ»
4- دشمنان خارجى، بزرگترين خطر براى مسلمانان نيستند، بىتقوايى خطر اصلى است. «فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِي»
5- تعيين قبلهى مخصوص براى مسلمانان، زمينهى اتمام نعمت خدا بر آنهاست. «وَ لِأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْکُمْ»
6- تعيين قبله و نماز خواندن به سوى مسجدالحرام، زمينهى هدايت مؤمنان است. «لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ»
7- هدايت، داراى مراحلى است. با آنکه مخاطب آيه مسلمانان هستند که هدايت شدهاند، پس منظور دستيابى به مراحل بالاترى از آن است. «لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ»