1- رهبرى موفق است که از خود مردم، در ميان مردم و هم زبان مردم باشد.
«أَرْسَلْنا فِيکُمْ رَسُولًا مِنْکُمْ»
2- تزکيه بر تعليم مقدّم است. «يُزَکِّيکُمْ وَ يُعَلِّمُکُمُ»
3- آموزش دين، محور اصلى است و آموزشهاى ديگر، در مراحل بعد از آن است. ابتدا «يُعَلِّمُکُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ» وپس از آن «يُعَلِّمُکُمْ ما لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ»
4- انسان براى شناخت بسيارى از حقايق، نيازمند وحى است. بجاى «ما لا تَعْلَمُونَ*» فرمود: «ما لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ» تا يادآور شود که اگر انبيا نبودند، انسان براى آگاهى از امورى همچون آيندهى خود و جهان، راه به جايى نداشت.