پیام‌های تفسیر نور

1- از سنّت‌هاى الهى آن است که هيچ امّتى بدون پيامبر نباشد. «لِکُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ» 2- تاريخ دين، همراه با تاريخ انسانيّت است. «لِکُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ» چنانکه در آيه‌ى ديگرى مى‌خوانيم: «وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ» «2» 3- قهر الهى «که در آيه قبل مطرح شد) بعد از اتمام حجّت و آمدن پيامبران است. «لِکُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ» 4- گسترش قسط و عدل در جامعه، در سايه‌ى بعثت پيامبران است. «فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ» 5- در قيامت، هر گروهى با پيامبر خودشان حاضر مى‌شوند، سپس ميان آنان به عدالت داورى مى‌شود. فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ‌ ... (در آيه‌ى ديگر مى‌فرمايد: «وَ جِي‌ءَ بِالنَّبِيِّينَ وَ الشُّهَداءِ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ» «3») 6- انکار قيامت و وعده‌هاى الهى، روش کافران است. يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ ...