1- هيچ کس حتّى انبيا، از پيش خود قدرتى و مالکيّتى ندارد. «لا أَمْلِکُ لِنَفْسِي»
2- قدرت انبيا و اوليا، پرتوى از قدرت الهى است. «1» «إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ»
3- نشانهى صداقت پيامبر صلى الله عليه و آله، گفتنِ «لا املک لنفسى نفعاً و لا ضرّا» است.
4- تعيين زمان کيفر کفّار، تنها به دست خداست. مَتى هذَا الْوَعْدُ ... قُلْ لا أَمْلِکُ ...
5- جامعه همچون افراد، اجل، سعادت و شقاوت، رشد و غىّ دارد. «لِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ» (سرآمدن اجلها، گاهى با هلاکت و نابودى است، گاهى با از دست دادن شوکت و عزّت)
6- حکومت وقدرت دنيوى ابدى نيست، به آن مغرور نشويم. «لِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ»
7- مهلت دادن به امّتها، از سنّتهاى الهى است. «لِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ»
8- مقدّراتِ امّتها، بر اساس سنّتهاى الهى است و تقديم و تأخير ندارد. پس در مقدّرات الهى شتاب نکنيم. فَلا يَسْتَأْخِرُونَ ...
«1». متأسفانه در تفسير مراغى براى ردّ توسّل، بحثى مفصّل شده و به جملهقل لا املکاستناد شده و از جملهالّا ما شاء اللَّهغفلت شده است!!
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 582