1- در قيامت، براى مجرم راه نجاتى نيست و کسى يا مالى فداى ديگرى نمىشود. وَ لَوْ ...
2- حبّ نفس، قوىترين غريزه در انسان است. زيرا حاضر است همهى هستى را براى نجات خود فدا کند. «ما فِي الْأَرْضِ لَافْتَدَتْ بِهِ»
3- مجرمان براى آنکه گرفتار شماتت نشوند، پشيمانى خود را در دل پنهان نگاه
«1». رعد، 18 و زمر، 47.
«2». معارج، 11- 15.
جلد 3 - صفحه 585
مىدارند. «1» «أَسَرُّوا النَّدامَةَ»
4- در قيامت، برخى پشيمانى خود را با گفتنِ اى کاش ... آشکار مىکنند، برخى دست خود را مىگزند و برخى هم با سکوت و کتمان آن را پنهان مىکنند.
«أَسَرُّوا النَّدامَةَ»
5- رهبران شرک، در قيامت پشيمانى خود را پنهان مىکنند تا از زيردستان خجالت نکشند. «2» «أَسَرُّوا النَّدامَةَ»
6- در دادگاه عدل الهى، نه قدرت کارساز است، «ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ» و نه ثروت. ما فِي الْأَرْضِ ...
7- در دنيا ممکن است به خاطر اشتباه قاضى به کسى ستم شود، امّا در قيامت خطايى نيست و به کسى ستمى نمىشود. «قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ»
8- در مجازات ظالم هم به عدالت رفتار کنيم. «ظَلَمَتْ، لا يُظْلَمُونَ»