1- مردم سراغ حقّ نمى‌روند، طرفداران حقّ بايد سراغ مردم روند. «جاءَهُمُ الْحَقُّ»
2- هم ذات خداوند حقّ است، هم انبيا و قانون الهى و معجزه و هر چه که منسوب به خداوند است. «جاءَهُمُ الْحَقُّ»
3- پيامبران با خداوند رابطه‌ى مستقيم دارند و معجزات و برنامه‌هايشان از او سرچشمه مى‌گيرد. «عِنْدِنا»
4- مبلّغ و رهبر بايد بداند که همواره در جامعه، گروهى با برنامه‌هاى آنان مخالفت مى‌کنند. قالُوا ...
5- تهمت جادوگرى، بُرنده‌ترين، ساده‌ترين و شايع‌ترين تهمت‌ها به پيامبران
«1». قرآن درباره گروهى از انبيا کلمه «الى قومهم» بکار برده است، ولى درباره حضرت موسى «اذهب الى فرعون» آورده است.
جلد 3 - صفحه 606
است. «لَسِحْرٌ»
6- سرچشمه‌ى تهمت، روحيّه‌ى سرکش انسان است. کانُوا ... مُجْرِمِينَ ... إِنَّ هذا لَسِحْرٌ ...
7- مخالفان، بيشترين تأکيد را در مخالفت بکار مى‌برند. «1» «إِنَّ هذا لَسِحْرٌ مُبِينٌ»