1- مبارزه با طاغوت، اوّلين وظيفهى انبياست. زيرا مبارزه با علّت فساد مهمتر از
«1». قصص، 4.
«2». نازعات، 24.
«3». اعراف، 124.
جلد 3 - صفحه 605
معلولِ آن است. «فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ»
2- آنجا که بافت جامعه، قومى و قبيلهاى بوده، پيامبران سراغ اقوام مىرفتند، امّا آنجا که تشکيلات و نظام داشته، سراغ ريشهها مىرفتند. «1» «إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ»
3- طاغوتها، قدرت خود را از ياران و اطرافيان دارند وگرنه خود از درون پوکند. «وَ مَلَائِهِ»
4- انبيا معجزه داشتند. بَعَثْنا ... بِآياتِنا
5- همواره فرعونها وطاغوتها در برابر انبيا ايستادهاند. بَعَثْنا ... فَاسْتَکْبَرُوا
آنان که به گناه عادت کنند، براحتى راه انبيا را نمىپذيرند. «کانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ»