اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَلَمّا جاءَهُم‌ُ الحَق‌ُّ مِن عِندِنا قالُوا إِن‌َّ هذا لَسِحرٌ مُبِين‌ٌ (76)
پس چون که آمد آنها را حق ثابت از نزد ما گفتند محققا اينکه هر آينه سحر آشکاري است.
فَلَمّا جاءَهُم‌ُ الحَق‌ُّ حق همان آيات الهيه و معجزات صادره از حضرت موسي مثل عصاء و يد بيضاء است، و اطلاق حق بمعني ثابت و محقق است در مقابل سحر که باطل و تمويه است و حقيقت ندارد.
من عندنا مکرر گفته شده که معجزه فعل خدا است و از قدرت بشر خارج است حتي از قدرت خود انبياء مثلا حضرت موسي دائما عصاء در يد او بود و مکرر ميانداخت و برميداشت لکن در مقام دعوت انداخت خداوند آن را ثعبان فرمود و مکرر دست خود را در جيب ميکرد و بيرون ميآورد ولي در اينکه مقام مثل خورشيد بقدرت الهي ميدرخشيد و از اينکه جهت گفتيم معجزه ملعبه ناس نيست که هر که هر چه بگويد بايد پيغمبر انجام دهد، درب را ديوار کن، خر را گاو کن، انار را منار کن، آسمان را زمين کن بلکه بمقداري که حجت تمام شود و راه عذر بسته شود کافي است.
جلد 10 - صفحه 434
قالوا فرعون و ملائه ان‌ّ هذا اينکه معجزات باهرات، و مرجع اسم اشاره حق است لسحر مبين سحر آشکار است، حق را باطل گفتند، معجزه را سحر پنداشتند و رسول را کذّاب دانستند و هکذا نام زنگي را کافور گذاشتند.