نکته‌های تفسیر نور

معمولًا جادوگرى کار افراد ناسالم و براى بدست آوردنِ نام ونان است. لذا دشمنان پيامبران براى تحقير آنان در نزد مردم، از اين تهمت استفاده مى‌کردند. لازم به ذکر است که جادوگرى در فقه، حرام شمرده شده است. چنانکه امام خمينى قدس سره کار سحر و تعليم و آموزش آن و درآمد از طريق آن را حرام و همچنين شعبده‌بازى که انسان با تردستى، غيرواقع را در چشم بينندگان، واقع نشان دهد «2»