تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَمَّا جاءَ السَّحَرَةُ قالَ لَهُمْ مُوسى أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ (80)
فَلَمَّا جاءَ السَّحَرَةُ: پس چون آمدند سحره براى معارضه موسى. قالَ لَهُمْ مُوسى أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ: فرمود موسى عليه السّلام بياندازيد آنچه را مىخواهيد بياندازيد (در اين کلام حذف و تقدير است، يعنى چون آمدند سحره با ريسمانها و عصاها، فرمود موسى عليه السّلام بجا بياوريد آنچه را مىخواهيد) و اين امر به سحر نيست، بلکه براى تحدى و الزام بوده که هر که نزد او چيزى است که تصور نمايد مقاومت و برابرى با معجزه را، بياورد تا بطلانش محقق يابد؛ يا امرى باشد به شرط، يعنى بيفکنيد اگر محقيد مانند «فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ» «1»، يا: «وَ ادْعُوا شُهَداءَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ» «2».