تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قالَ فِرْعَوْنُ ائْتُونِي بِکُلِّ ساحِرٍ عَلِيمٍ (79) بعد از اين مقاولات، در صدد برآمدند که معجزه موسى عليه السّلام را به انواع سحر معارضه کنند. فرعون خاصان خود را طلبيده با آنها مشورت و استفسار از ساحران مملکت نموده، به احضار ايشان امر نمود: وَ قالَ فِرْعَوْنُ‌: و گفت فرعون به رؤساى قوم. ائْتُونِي بِکُلِّ ساحِرٍ عَلِيمٍ‌: بياوريد مرا به هر ساحر ماهر دانائى، يعنى سحره و جادوگران که در فن سحر و جادو استاد هستند تمام را جمع کنيد به دربار من. اقدام فرعون بر اين امر، براى آن بود تا استعانت جويد به سحر آنان در دفع معجزه موسى عليه السّلام، غافل از آنکه ظهور آيات موسوى سحر نيست، بلکه بيّنات، و باطل السحر است. خلاصه مدت يک ماه طول کشيد. اهل سير نقل نموده که به حسب کميت و کيفيت در هيچ قرنى آن مقدار ساحر نبود که در عهد حضرت موسى عليه السّلام بودند، از دوازده هزار تا هشتاد هزار نوشته‌اند، و هفتاد و دو هزار آنها درجه اول، و رئيس آنها دو برادر بودند. هيئت اجتماعيه در مصر حاضر شدند، و گفتار فرعون‌ «ائْتُونِي بِکُلِّ ساحِرٍ عَلِيمٍ» دال است بر عجز او از مقاومت با ج5، ص 375 حضرت موسى عليه السّلام و نهايت تذلل او، زيرا بديهى است که احتياج او به سحره، به جهت عجز و ضعف او بود و الّا در دفع حضرت موسى عليه السّلام محتاج به استعانت نبود، و بطلان الوهيت او را به عالميان محقق و هويدا سازد، و فرمايش حضرت موسى عليه السّلام که بياندازيد آنچه مى‌خواهيد، امر به القاء سحر نباشد، بلکه ابطال سحر است، و آن متحقق نشود مگر اقدام به وقوع آن، لذا فرمود بياندازيد.