1- مسکن، يکى از نعمت‌هاى الهى است. أَوْحَيْنا ... أَنْ تَبُوءَ
2- رهبران دينى بايد به مسائل مادّى ورفاهى امّت هم توجّه کنند. «تَبَوَّءا لِقَوْمِکُما»
3- منطقه‌ى مسکونى افراد مؤمن بايد از کفّار جدا باشد، تا زمينه‌ساز عزّت، قدرت و استقلال گروه با ايمان گردد. «تَبَوَّءا لِقَوْمِکُما بِمِصْرَ بُيُوتاً»
4- تاريخ شهرسازى تا زمان حضرت موسى عليه السلام قطعى است. تَبَوَّءا ... بُيُوتاً
5- معمارى و شهرسازى اسلامى بايد با اهداف مکتبى سازگار باشد و جهت قبله فراموش نشود. «وَ اجْعَلُوا بُيُوتَکُمْ قِبْلَةً»
6- به گونه‌اى خانه بسازيم که انجام مراسم مذهبى و اقامه‌ى نماز در آن عملى باشد. «وَ اجْعَلُوا بُيُوتَکُمْ قِبْلَةً»
7- خانه‌ى افراد مکتبى بايد نمازخانه باشد. «بُيُوتَکُمْ قِبْلَةً»
8- خانه‌هاى مقابل يکديگر، از نظر تمرکز، حفاظت، نظارت و انس با هم مناسب‌تر است. «وَ اجْعَلُوا بُيُوتَکُمْ قِبْلَةً»
9- نگذاريم بيگانگان در محلّه وجامعه‌ى ما رخنه کنند. «اجْعَلُوا بُيُوتَکُمْ قِبْلَةً»
10- نماز در رأس برنامه همه‌ى پيامبران وزمينه رهايى بوده است. «أَقِيمُوا الصَّلاةَ»