1- کلمهى «رَبَّنا» در دعا نقش مهمى دارد. «رَبَّنا» (سه بار در آيه تکرار شده)
2- هر کس هر چه دارد، از خداست. «آتَيْتَ فِرْعَوْنَ»
3- مال ودارايى، نشانهى محبوبيّت نزد خدا نيست. آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُ زِينَةً ...
4- کفر، مانع کاميابى نيست. آتَيْتَ فِرْعَوْنَ ... زِينَةً وَ أَمْوالًا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
5- جلوههاى مادّى مستکبرين، تنها در چند روزهى دنياست. «فِي الْحَياةِ الدُّنْيا»
6- طاغوتها هم خود گمراهند، هم ديگران را به گمراهى مىکشند. «لِيُضِلُّوا»
7- نفرين انبيا، نه بر اساس کينهى شخصى، بلکه به خاطر حفظ مکتب و امّت است. «لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِکَ»
8- سرمايه ومال نزد افراد ناصالح، سبب انحراف واغفال، وفقر نيز زمينهى کفر مىشود. أَمْوالًا ... لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِکَ
9- در دعاها، دعاى سياسى و نفرين بر دشمنان را فراموش نکنيم. رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى أَمْوالِهِمْ وَ اشْدُدْ ...
10- آنجا که استدلال و معجزه کارساز نباشد، نوبت نفرين است. رَبَّنَا اطْمِسْ ...
11- سنگدلان تا اجبار وقهر الهى را نبينند، حقّ را باور نمىکنند. «فَلا يُؤْمِنُوا حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ»