تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَقَدْ بَوَّأْنا بَنِي إِسْرائِيلَ مُبَوَّأَ صِدْقٍ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ فَمَا اخْتَلَفُوا حَتَّى جاءَهُمُ الْعِلْمُ إِنَّ رَبَّکَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما کانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ «93»
و ما بنى‌اسرائيل را در جايگاه شايسته‌اى جا داديم و از چيزهاى پاکيزه به آنان روزى بخشيديم، ولى آنان (با ديدن آن همه معجزات) اختلاف نکردند، مگر پس از علم و آگاهى (به حقّانيّت موسى). همانا پروردگارت، روز قيامت در آنچه که در آن اختلاف مى‌کردند، ميان آنان داورى مى‌کند.