نکته‌های تفسیر نور

در آيه‌ى قبل، از شک در قرآن نهى کرد، در اينجا از تکذيب آيات. چه بسا اگر شک برطرف نشود، سرانجام به تکذيب بيانجامد. همه‌ى تحليل‌ها و پاسخ‌هايى که در آيه‌ى قبل درباره‌ى «شک» مطرح شد، اينجا هم مطرح است، چون تکذيب، بدتر از شکّ است. آيات و احاديث بسيارى از يقين پيامبر خبر مى‌دهد. پس مقصود و مخاطب اين نهى‌ها مردمند، نه شخص پيامبر. کسى که از يقين او انسان‌هايى به يقين رسيده‌اند، چگونه ممکن است خودش دچار شک يا تکذيب گردد؟! پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله با آنکه معصوم است، امّا بارها در قرآن مورد خطاب و هشدار قرار گرفته است تا بدين وسيله به مردم هشدار داده شود و آنان حساب کار خود را بکنند. از جمله: «لا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِکِينَ» «1»، «فَلا تَکُونَنَّ ظَهِيراً لِلْکافِرِينَ» «2» و «لا يَصُدُّنَّکَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْکَ» «3»