1- مردم نه مجبور به ايمانند (طبق آيه‌ى قبل) و نه بدون هدايت و توفيق الهى، به ايمان آوردن موفّق مى‌شوند. «1» «إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ»
2- کفر، پليدى است. «الرِّجْسَ»
3- لطف الهى و توفيق ايمان، شامل اهل‌خرد و تعقّل مى‌شود و آنکه با اختيار خود فکر و تعقّل نکند، مشمول قهرالهى مى‌شود. «وَ يَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ»
4- عقل سالم، زمينه‌ساز ايمان است و بى‌ايمانى، نشانه‌ى بى‌خردى است.
... لا يَعْقِلُونَ