1- قرآن کتاب بس مهم است. ( «کِتابٌ» نکره وتنوين دارد که رمز عظمت است)
2- الفاظ و محتواى قرآن، نشانه‌ى عظمت آن است. «آية»
3- بنيان قرآن، محکم واستوار است وهيچ چيزى نمى‌تواند سبب تزلزل آن شود، بلکه با پيشرفت علم، اسرار اين کتاب بيشتر کشف مى‌شود. «أُحْکِمَتْ آياتُهُ»
4- قانون و کتاب، هم بايد محکم باشد و هم روشن و واضح. أُحْکِمَتْ ... ثُمَّ فُصِّلَتْ (قوانين غير الهى، يا محکم نيست، يا روشن نيست و يا قانونگذار طبق حکمت و مصلحت و آگاهى، قانون را وضع نکرده است)
5- قرآن، هم استدلالى و تزلزل ناپذير است و هم جامع تمام ابعاد زندگى دنيوى و اخروى مى‌باشد. أُحْکِمَتْ ... ثُمَّ فُصِّلَتْ
6- کليّات قرآن يکجا بر قلب پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شده، آنگاه در مدّت بيست و سه سال تفصيل داده شده است. أُحْکِمَتْ ... ثُمَّ فُصِّلَتْ
7- چون خداوند حکيم است، کتابش محکم است و چون خبير است، تمام نيازها را تفصيل داده است. أُحْکِمَتْ ... ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَکِيمٍ خَبِيرٍ
8- دعوت به يکتاپرستى، سرلوحه‌ى پيام همه‌ى انبياست. «أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ»
9- فلسفه‌ى نزول کتب آسمانى، توحيد و پاکسازى جامعه از شرک است. کِتابٌ أُحْکِمَتْ آياتُهُ ... أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ
10- دعوت به يکتاپرستى و هشدار و بشارت، نمونه‌ى سخن استوار خداوند است. أُحْکِمَتْ آياتُهُ ... أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ
11- پيامبر صلى الله عليه و آله از جانب خدا، امّا براى سعادت مردم آمده است. «إِنَّنِي لَکُمْ مِنْهُ»
12- شيوه‌ى تبليغ پيامبران، هشدار و بشارت است. «نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ»
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 18