روزگار هميشه يکسان نيست، بلکه طبق روايات: «الدَّهر يَومان، يَومٌ لک و يومٌ عليک، فان کان لک فلا تبطر و ان کان عَليک فاصبر فکلاهما ستُختَبر»، «2» روزگار دو چهره دارد: گاهى با تو و گاهى بر عليه توست. آنگاه که به نفع توست، مغرور مشو و آنگاه که به ضرر توست، صبر پيشه کن، زيرا در هر حال مورد آزمايش الهى هستى.
نعمت‌هايى که پس از سختى‌ها و مشکلات به انسان مى‌رسد، بايد عامل شکر و ذکر باشد، نه وسيله‌ى فخر و طرب.
دو چيز شادى را خطرناک مى‌کند: يکى تحليل غلط، «ذَهَبَ السَّيِّئاتُ عَنِّي» و ديگر آنکه اين شادى سبب تحقير ديگران و فخرفروشى خود شود. «لَفَرِحٌ فَخُورٌ»