روايات بسيارى از ائمه معصومين عليهم السلام رسيده است که مراد از «شاهِدٌ» در اين آيه علىبن ابىطالب عليهما السلام است. «3» چنانکه خود حضرت على عليه السلام نيز در خطبهاى فرمود: مُراد از
«1». تفسير مجمعالبيان.
«2». بحار، ج 40، ص 346.
«3». کافى، ج 1، ص 190.
جلد 4 - صفحه 36
«شاهد» من هستم.
طبق اين آيه، شاهد و گواه پيامبر صلى الله عليه و آله از اوست، نه جداى از او. و طبق روايات شيعه و سنّى پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: من از علىّ هستم و علىّ از من است. «1»
در آخرين آيهى سورهى رعد آمده است که وقتى کفّار به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: «لَسْتَ مُرْسَلًا» پيامبر صلى الله عليه و آله به امر خداوند پاسخ مىدهد: «کَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ» يعنى براى گواهى ميان من و شما، خداوند و کسى که علم کتاب نزد اوست کافى است. در آنجا نيز طبق روايات شيعه و سنّى مُراد از «مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ» علىبن ابىطالب عليهما السلام است که شهيد و گواه پيامبر صلى الله عليه و آله است. در آنجا شهيد و در اينجا شاهد است.