آنجا که وظيفهى انسان عبادت بوده و نياز به قصد قربت داشته است، عمل بدون قصد قربت باطل است و آنجا که قصد قربت لازم نبوده و عمل به خاطر دنيا انجام شده است، نتيجهى آن محدود به دنياست و در قيامت آن عمل حبط و محو مىشود.
يکى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله نگاهش به دخترى افتاد و به سوى او دست درازى کرد. در مسير راه ديوارى فروريخت و صورت او را مجروح کرد.
پيامبر صلى الله عليه و آله با شنيدن اين ماجرا فرمودند: خداوند در همين دنيا تو را کيفر داد تا به آخرت کشيده نشود. چنانکه افرادى هستند که خداوند پاداش کارهاى آنان را در همين دنيا مىدهد
جلد 4 - صفحه 35
تا در آخرتطلبى نداشته باشند. «1»
حضرت على عليه السلام هنگام تلاوت اين آيه مىفرمود: چگونه بر آتشى صبر کنم، که اگر جرقهاى از آن بر زمين افتد، همهى روئيدنىهاى آن را مىسوزاند. «2»