1- ستمگران، تحت سيطره‌ى قهر و قدرت الهى قرار دارند و عاقبت کار خود را خواهند ديد. «لَمْ يَکُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ»
2- اهل افترا گمان نکنند که حمايت و ولايت طاغوت‌ها، سبب نجات آنها خواهد شد. «ما کانَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ»
3- رهبران گمراه که سبب انحراف ديگران شوند، گناه آنان را نيز بر دوش مى‌کشند. يَصُدُّونَ ... يَبْغُونَها عِوَجاً ... يُضاعَفُ لَهُمُ الْعَذابُ
4- کفر و لجاجت و تعصّب، چنان چشم و گوش منحرفان را کور و کر نموده که نمى‌توانند حقّ را ببينند و يا بشنوند. ما کانُوا يَسْتَطِيعُونَ ...