1- گفتارهاى باطل و ناحقّ گرچه به ظاهر جلوه دارند، امّا همه تباه شدنى هستند.
«ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ»
2- بالاترين خسارتها، خسارت نفس و عمر انسان است، نه زيانهاى مالى.
خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ ... هُمُ الْأَخْسَرُونَ
3- خسارتهاى دنيوى جبران پذير است، مهم خسارت در قيامت است که چارهاى ندارد. «فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ»