تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أُولئِکَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ «21»
أُولئِکَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ: آن گروه مذکوره کسانيند که زيانکار نمودند نفسهاى خود را به جهت آنچه بجا آوردند از افعالى که مستحق عقاب شدند، پس هلاک گشتند و زيانکارى نفس اعظم تمام ضررهاست، زيرا عوضى نخواهد داشت. «1» وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ: و گم شد و از دست رفت آنچه را که بودند افترا مىنمودند از توسل به غير خداوند سبحان. يا ضايع شد آنچه را که تحصيل و کوشش در آن مىنمودند و جز خسران چيزى براى آنها باقى نماند.