تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَنْ لا تَعْبُدُوا إِلاَّ اللَّهَ إِنِّي أَخافُ عَلَيْکُمْ عَذابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ «26»
أَنْ لا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ: اينکه پرستش و ستايش مکنيد مگر ذات يگانه حق متعال را، و ترک نمائيد عبادت و اطاعت غير خدا را. و چون اهمّ تمام امور توحيد است، لذا اول دعوت خود را اقرار به وحدانيت الهى قرار داد، و تهديد بر ترک آن نمود: إِنِّي أَخافُ عَلَيْکُمْ عَذابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ: بتحقيق من مى‌ترسم بر شما عذاب روزى را که ملولم است اگر مخالفت ورزيد. تعبير به لفظ خوف با آنکه عذاب کفار مقطوع باشد، زيرا حضرت نوح عليه السّلام مى‌دانست عاقبت آنها را از ايمان و کفر، لکن دعوت بدين طريق الطف در استدعا و اقرب به اجابت باشد در غالب. «1»
«1» تفسير مجمع البيان ج 3 ص 155- تفسير تبيان، جلد 5، صفحه 538.
جلد 6 - صفحه 52
چون تبليغ نمود امر الهى را: