1- طرد و تحقير مردمِ با ايمان، (حتّى از طرف انبيا) قهر الهى را به دنبال خواهد داشت. «مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ»
2- هيچ کس نمىتواند مانع قهر خداوند شود. «مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ»
با طرد مؤمنان، چه کسى به يارى دين خدا مىآيد؟ «مَنْ يَنْصُرُنِي»
4- رضاى مخلوق را با غضب خالق معامله نکنيم. «مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ»
5- مردمدارىِ انبيا، از روى وظيفهى الهى بوده است، نه به خاطر موقعيّت شخصى يا اجتماعى خودشان. «مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ»
6- در تبليغ، با شيوه سؤال، وجدان و فکر مردم را به قضاوت بخوانيم.
جلد 4 - صفحه 49
«مَنْ يَنْصُرُنِي، أَ فَلا تَذَکَّرُونَ»
7- ناتوانى همهى موجودات را در برابر قهر الهى، همگان به آن اعتراف دارند، گرچه گاهى از آن غفلت کنند. «أَ فَلا تَذَکَّرُونَ»