پیام‌های تفسیر نور

1- توجّه خاصّ خداوند به برخى مکان‌ها يا زمان‌ها يا اشخاص، موجب مى‌شود که آنها از شعائر الهى گردند. «إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ» 2- نيّت، به کارها ارزش مى‌دهد. مشرکان براى لمس بت‌ها، سعى مى‌کردند، ولى اسلام مى‌فرمايد: براى رضاى خدا سعى کنيد. «2» «فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ‌يَطَّوَّفَ بِهِما» 3- اگر مراکز حقّ، توسط گروهى با خرافات آلوده شد، نبايد از آن دست کشيد، بلکه بايد با حضور در آن مراکز، آنجا را پاک‌سازى نموده و دست گروه منحرف را از آن کوتاه کرد. «فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما» 4- عبادت بايد عاشقانه و داوطلبانه باشد. «فَمَنْ تَطَوَّعَ» 5- خداوند در برابر عبادات بندگان، شاکر است. «فَإِنَّ اللَّهَ شاکِرٌ» اين تعبير، بزرگترين لطف از جانب او نسبت به بندگان است. «1». حج، 29. «2». بسيارى از کارها ظاهرى يکسان دارد، امّا انگيزه‌اى متفاوت. نظير دويدن يوسف و زليخا به سوى درهاى بسته، يوسف مى‌دود تا آلوده نشود، ولى زليخا مى‌دود که آلوده شود. «فاستبقا». تفسير نور(10جلدى)، ج‌1، ص: 246