پیام‌های تفسیر نور

1- انبيا در دعوت خود پايدار و پيگير هستند. «جادَلْتَنا فَأَکْثَرْتَ جِدالَنا» 2- دشمن به منطق و برهان حق، عنوان جدال و ستيز مى‌دهد. «قَدْ جادَلْتَنا» 3- مهلت خداوند را نشانه‌ى درستى راهمان ندانيم. «فَأْتِنا بِما تَعِدُنا» 4- انسان حتّى در نزول عذاب بر خود عجول است. «فَأْتِنا بِما تَعِدُنا» 5- نفرين حضرت نوح عليه السلام بدنبال اعلام آمادگى کافران براى هلاک شدن بود. «فَأْتِنا بِما تَعِدُنا» 6- کفّار چون منطق ندارند و حرف منطقى را نيز نمى‌پذيرند، پيشنهاد کفايت مذاکرات مى‌دهند. «فَأْتِنا بِما تَعِدُنا» 7- نوح پى‌درپى به کفّار وعده‌ى عذاب مى‌داد. «تَعِدُنا» بجاى‌ «وَعَدْتَنا» 8- کفّار، در صداقت انبيا يا شک داشتند و يا در بيان، اظهار شک مى‌کردند. «إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ» «1». نحل، 126. «2». مؤمن، 5. تفسير نور(10جلدى)، ج‌4، ص: 52