1- مسخره کردن کفّار تا لحظهى آمدن قهر الهى ادامه داشت. «حَتَّى إِذا جاءَ أَمْرُنا»
2- داستان حضرت نوح بسيار مهم بود. «أَمْرُنا»
3- هرگونه جوشش و فوران آب، تحت امر الهى است. «جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ»
4- خداوند هم سبب ساز است و هم سبب سوز، تنورِ آتش را محل فوران آب قرار مىدهد، چنانکه آتش را بر ابراهيم عليه السلام گلستان مىکند. آب که مايهى حيات است، سبب هلاکت و انقراض يک نسل مىشود. «فارَ التَّنُّورُ»
5- نسل حيوانات وموجودات زنده بايد حفظ شود. «احْمِلْ فِيها مِنْ کُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ»
6- ضابطه نه رابطه، پيوندهاى مکتبى، بر روابط خانوادگى حاکم است. زن و فرزند نوح، حقّ سوار شدن به کشتى را نداشتند. «إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ»
7- ياران حقّ، در طول تاريخ اندک بودهاند. «ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ»
در روايتى مراد از «قليل» را هشتاد نفر دانسته که به نوح ايمان آوردند. «2»