ظاهراً گفتگوى حضرت نوح با فرزندش قبل از حرکت کشتى بوده است، زيرا بعد از حرکت، آنهم در ميان امواجى همچون کوه، امکان سوار شدن وجود ندارد. «1»
سؤال: چرا نوح فقط فرزند خود را به سوار شدن دعوت کرد؟
پاسخ: اوّلًا: انسان نسبت به فرزند خود وظيفهى سنگينترى دارد. ثانياً: چون فرزند به کنارى رفته بود، نوح گمان کرد پشيمان شده و آمادگى پذيرش حقّ در او پديدار گشته است. و ممکن است هشدارى باشد به ديگران که عذاب جدّى است، چون فرزندش را دعوت به رهايى مىکند.
حضرت نوح در روز ورودش به کشتى، روزه گرفت و به ياران خود نيز دستور روزه داد و فرمود: روزه گرفتن رمز نجات از خطرات است. «2»
عبور از امواجى همچون کوه، نشانهى وسعت و بزرگى کشتى نوح و هنر و تخصّص پيامبر خدا نوح است.