اين آيه از رساترين وبليغ‌ترين آيات قرآن است که از عصر پيامبر تا کنون سخن‌شناسان واديبان را به تحسين وتعجّب واداشته است و کسانى که در فکر مبارزه با قرآن و آوردن کلامى مانند آن بوده‌اند، وقتى به اين آيه رسيده‌اند از کار خود صرف‌نظر کرده‌اند.
«بَلع» به معناى فروکشيدن و «اقلاع» به معنى امساک و «غِيض» به معنى جذب شدن و کم شدن آب است.
«1». چنانکه در دعاى ابوحمزه‌ثمالى مى‌خوانيم: «هاربٌ منک اليک»
جلد 4 - صفحه 64
مراد از «الْجُودِيِّ»، يا مطلقِ کوه سخت است و يا اسم کوهى خاص که در مورد محلّ آن در مناطق زير اختلاف است:
الف: موصل عراق.
ب: حدود شام.
ج: ميان موصل و الجزيره.
د: عربستان.
ه: کوهى در سلسله جبال آرارات در ترکيه.
در روايات آمده است که کشتى نوح شش ماه بر آب بود و سرزمين مکّه و حجاز را سِير کرد تا سرانجام به فرمان خداوند آب فرونشست. «1» و امام صادق عليه السلام فرمود: روزى که کشتى نوح بر کوه نشست، روز نوروز بود. «2»