سوره هود، آیه ۴۴ · جزء ۱۲ · صفحه ۲۲۶
وَ قِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَ يَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْمَاءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِ وَ قِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
و گفته شد: «ای زمین، آبت را فرو بر! و ای آسمان، خودداری کن! و آب فرو نشست و کار پایان یافت و (کشتی) بر (دامنه کوه) جودی، پهلو گرفت؛ و (در این هنگام،) گفته شد:» دور باد قوم ستمگر (از سعادت و نجات و رحمت خدا!)»
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۹ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۱۷)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۵–۴۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۶–۴۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۶–۴۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۶–۴۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۶–۴۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۶–۴۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۶–۴۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۶–۴۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۶–۴۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۶–۶۰ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۴۴ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۴۴ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۴۴ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۴۴ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۴۴ - تفسیر روان جاوید
آیه ۴۴ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۴۴
روایات و احادیث
۹- «عن أبى عبدالله(ع) ... أمر الله الأرض أن تبلع مائها و هو قوله «و قیل یا أرض ابلعى مائک ...» ... فبلعت الأرض ماءها فأراد ماء السماء أن یدخل فى الأرض فامتنعت الأرض من قبولها و قالت: إنما أمرنى الله عز و جل أن أبلع مائى فبقى ماء السماء على وجه الأرض و استوت السفینة على جبل الجودى و هو بالموصل جبل عظیم، فبعث الله جبرئیل فساق الماء إلى البحار حول الدنیا ... ; [منبع: تفسیرقمى، ج ۱، ص ۳۲۸; نورالثقلین، ج ۲، ص ۳۶۴- ، ح ۱۱۸.] [در مورد طوفان نوح] از امام صادق(ع) روایت شده است که: خداوند به زمین فرمان داد تا آب خود را فرو برد و این سخن خداست که فرمود: «... یا أرض ابلعى مائک ...»... پس زمین آب خود را فرو برد. آبى که از آسمان آمده بود خواست در زمین فرو رود، زمین از قبول آن امتناع کرد و گفت: خداى عزوجل مرا فرمان داده فقط آب خود را فرو ببرم، پس آب آسمان روى زمین باقى ماند و کشتى بر کوه جودى قرار گرفت و آن کوه بزرگى است در موصل. پس خداوند جبرئیل را برانگیخت و او آبها را به دریاهاى اطراف دنیا سوق داد ...». ۱۰- «عن المفضل قال: قلت لأبى عبدالله(ع) ... کم لبث نوح و من معه فى السفینة حتى نضب الماء و خرجوا منها؟ فقال: لبثوا فیها سبعة أیام و لیالیها و طافت بالبیت ثم استوت على الجودى...; [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۲، ص۱۴۶، ح۲۱; بحارالأنوار، ج۱۱، ص ۳۳۳، ح ۵۶.] مفضل گوید: به امام صادق(ع) گفتم: ... چه مدتى نوح و همراهان در کشتى ماندند تا آب فرو نشست و از کشتى خارج شدند؟ فرمود: هفت شبانه روز در کشتى ماندند و کشتى بر خانه خدا طواف کرد، سپس بر کوه جودى استقرار یافت ...». ۱۱- «عن أبى عبدالله(ع) ... قال الله تعالى للأرض: «ابلعى ماءک» فبلعت ماءها من مسجد الکوفة کما بدأ الماء منه و تفرّق الجمع الذى کان مع نوح فى السفینة...; [منبع: تهذیب الأحکام، ج ۶، ص ۲۳، ح ۸، ب ۷; نورالثقلین، ج ۲، ص ۳۶۴، ح ۱۱۹.] از امام صادق(ع) روایت شده که خداوند [در طوفان نوح ]به زمین گفت: «آب خود را فرو ببر». زمین آب خود را از مسجد کوفه فرو برد، همان گونه که از آن جا هم آغاز به بیرون آمدن کرده بود و گروهى که با نوح در کشتى بودند متفرق شدند...». ۱۲- «عن الصادق(ع) انه قال: یوم النیروز هو الیوم الذى استوت فیه سفینة نوح(ع) على الجودى; [منبع: بحارالأنوار ، ج ۱۱ ، ص ۳۴۲ ، ح ۸۰; بحارالأنوار ، ج ۵۶ ، ص ۹۲ ، ح ۱.] از امام صادق(ع) روایت شده است که فرمود: روز نوروز روزى است که کشتى نوح بر کوه جودى استقرار یافت».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۴۳)
- خداوند، نازل کننده اب باران از اسمان+۲ آیه
- طغیان اب فرو ریخته از اسمان و جوشیده از زمین به صورتی خارقالعاده در طوفان نوح(علیه السلام)+۳ آیه
- نابودی قوم نوح در اثر طغیان اب به فرمان الهی+۵ آیه
- زیر اب رفتن تمام مناطق مرتفع در طوفان نوح(علیه السلام) در مدّتی کوتاه+۱ آیه
- خشکیدن ابها پس از طوفان نوح(علیه السلام) به فرمان خدا
- جوشش اب تنور، اغاز تحوّلی بزرگ در قومنوح+۴ آیه
- تسلیم شدن اسمان به فرمان خدا برای باریدن در طوفان نوح(علیه السلام)
- اسمان، مبدء نزول باران+۱ آیه
- اطاعت اسمانها از فرمان پروردگار و متوقّف شدن ریزش باران از ان، پس از طوفان نوح(علیه السلام)
- اطاعت زمین از فرمان خداوند مبنی بر فرو بردن ابهای خود پس از طوفان نوح(علیه السلام)
- فرمان خدا به اسمان برای قطع باران پس از غرق قوم نوح
- فرمان خداوند به زمین برای فروبردن اب خود، درپی غرق شدن قوم نوح
- فروکش کردن ابهای زمین در طوفان نوح پس از فرمان خداوند+۱ آیه
- نابودی قوم نوح در اثر طغیان اب به فرمان الهی+۶ آیه
- باران شدید در توفان نوح(علیه السلام)، زمینهساز عذاب و غرق شدن قومش+۲ آیه
- فرمان خداوند به اسمان، نسبت به قطع باران عذاب قوم نوح
- اسمانها، فرمانبر و مسخّر اراده الهی+۴ آیه
- اسمان و زمین، فرمانبر و مسخّر اراده الهی+۶ آیه
- استقرار کشتی نوح(علیه السلام) بر روی کوه جودیّ، بعد از پایان توفان
- اطاعت زمین از فرمان خدا، با فرو بردن ابهای خود، پس از توفان نوح
- فرمان خداوند به زمین، برای فرو بردن اب خود، در پی غرق شدن قوم نوح
- سفر نوح(علیه السلام) و همراهانش با کشتی، عامل نجات انان از عذاب الهی+۴ آیه
- اسمانها، دارای نوعی شعور و ادراک+۵ آیه
- زمین، دارای نوعی شعور و ادراک+۵ آیه
- ظلم قوم نوح، عامل نابودی انان با طوفان
- کافران، مردمانی ستم پیشه و ظالم+۲ آیه
- کفر، ظلم و کافران، مردمی ستم پیشه+۲ آیه
- نزول بارانهای طوفان زا از ابزارهای عذاب+۱ آیه
- باران شدید، زمینه ساز عذاب و غرق شدن قوم نوح+۱ آیه
- قوم نوح، مردمی ظالم و ستم پیشه+۵ آیه
- ظالمان قوم نوح، مورد نفرین ان حضرت+۱ آیه
- کفر قوم نوح، موجب هلاکت و عذاب شدن انان از سوی خداوند+۱ آیه
- فرمان خدا به اسمان، برای قطع باران، پس از هلاکت و غرق قوم نوح+۱ آیه
- فرمان خداوند به زمین، برای فرو بردن اب خود، در پی هلاکت قوم نوح با غرق شدن در اب+۱ آیه
- به هلاکت رسیدن و عذاب قوم نوح با امواج اب، و غرق شدن در ان به سبب ظلم انان+۳ آیه
- نابودی قوم نوح با طغیان اب و غرق شدن انان در اب با فرمان خداوند+۶ آیه
- لعن و نفرین بر ظالمان قوم نوح از جانب خداوند، هنگام فرود امدن کشتی ان حضرت بر خاک
- لعن و نفرین بر ظالمان قوم نوح از جانب ان حضرت، هنگام فرودامدن کشتی بر خاک
- توقّف کشتی نوح، پس از فرو رفتن اب بر دامنه کوه جودی+۲ آیه
- کافران، مردمی ستم پیشه+۱ آیه
- پسر نوح، در زمره ستمکاران+۵ آیه
- استقرار کشتی نوح بر کوه جودی و پیاده شدن نوح(علیه السلام) و همراهان بر ان، پس از پایان توفان عذاب+۱ آیه
- هبوط نوح علیه السلام و همراهانش از کشتی در پی فرمان خداوند+۱ آیه