1- پيوند مکتبى، حاکم بر پيوند خانوادگى وخويشاوندى است. «1» «إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِکَ» (دليل نجات گروهى از غرق شدن، ايمانشان بهنوح بود، نه چيز ديگر)
2- گاهى انسان در کار خير يا شرّ چنان غوطهور مىشود که گويا يکپارچه آن عمل مىشود. «إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ»
3- پيامبران نيز به موعظه الهى نياز دارند. «إِنِّي أَعِظُکَ» (خداوند پيامبران خود را در لحظههاى حسّاس، هشدار داده و حفظ مىکند)
4- از کارهاى جاهلانه بايد پرهيز کرد. «مِنَ الْجاهِلِينَ» (تقاضاى کارى از خداوند اگر با حکمت نباشد، تقاضاى جاهلانه است)