پیام‌های تفسیر نور

1- پيامبران بى‌درنگ تسليم خداوند هستند. فَلا تَسْئَلْنِ‌ ... قالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِکَ‌ 2- در دعاها از کلمه‌ى‌ «رَبِّ» غفلت نکنيم. رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ ... 3- استعاذه و پناه‌بردن به خداوند، بهترين راه بيمه‌ى انسان در گرفتارى‌هاست. «رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِکَ» 4- در برابر مواعظ الهى، ادب و تواضع کنيم. إِنِّي أَعِظُکَ‌ ... رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِکَ‌ 5- هرکجا علم به مصلحت نداريم، درخواست نکنيم. «إِنِّي أَعُوذُ بِکَ أَنْ أَسْئَلَکَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ» 6- هر گونه سؤال بيجا و کلام بيجا، نياز به توبه دارد. «وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي» (اگر پيامبران از تقاضاى بيجا به خداوند پناه مى‌برند، پس تکليف ما که دائماً براى خداوند تعيين تکليف مى‌کنيم چگونه است؟) 7- اوّل آمرزش و سپس دريافت رحمت. «وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي وَ تَرْحَمْنِي» 8- خسارت واقعى، بخشيده نشدن است. وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي‌ ... أَکُنْ مِنَ الْخاسِرِينَ‌ 9- انسان‌ها حتّى انبيا، بدون لطف خداوند به مقصد نمى‌رسند و آن کس که از مغفرت الهى محروم شد، خاسر و زيانکار است. «أَکُنْ مِنَ الْخاسِرِينَ»