تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ «50»
و به سوى قوم عاد، برادرشان هود (را فرستاديم، او به مردم) گفت: اى قوم من! (تنها) خدا را بپرستيد که هيچ معبودى جز او براى شما نيست. (شما در پرستش بت‌ها به خطا مى‌رويد و) شما جز اهل افترا و تهمت نيستيد.