تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) يا قَوْمِ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ (51) يا قَوْمِ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ أَجْراً: هود فرمود اى گروه من، نمى‌خواهم از شما بر تبليغ رسالت اجر و مزدى را. تمام انبياء قوم خود را از بى‌طمعى خود خبر داده به جهت ازاله تهمت و خلوص نصيحت. چه دعوت وقتى نتيجه دهد و موعظه آن زمان فايده بخشد که به مطامع فاسده آلوده نباشد. لذا فرمود: إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي‌: نيست مزد من مگر بر ذاتى که ايجاد فرمود مرا به محض قدرت. أَ فَلا تَعْقِلُونَ‌: آيا پس فهم نمى‌کنيد و عقل خود را کار نمى‌فرمائيد تا محق را از مبطل و حق را از باطل تميز دهيد. خلاصه روايات منقوله در حيات القلوب علامه مجلسى، «1» آنکه هود اسمش عابر از اولاد سام پسر نوح عليه السّلام و او را هود ناميده به جهت آنکه هدايت يافت ميان قوم خود به امرى که آنها از آن گمراه بودند، و در سن چهل سالگى‌ «1» باب چهارم ص 47. جلد 6 - صفحه 84 مأمور شد به دعوت قوم. روزى در مجمعى مجتمع، ناگاه هود نزد ايشان آمد گفت: اى قوم، پرستش کنيد خداى را که شما را آفريده و معبودى به غير او نيست. گفتند: اى هود، تو نزد ما، ثقه و محل اعتماد و امين بودى. فرمود: من رسول الهى هستم به شما، ترک کنيد پرستيدن بتها را. به شنيدن اين سخن به خشم آمده بر روى او دويدند و گلويش را فشردند، به حدى که نزديک مردن رسيد؛ دست برداشتند، و يک شبانه روز بيهوش افتاد. بعد عرض کرد: خدايا امر ترا رساندم و ديدى با من چه کردند؟ جبرئيل نازل که حق تعالى امر فرمايد: ملال پيدا نکنى و سستى نورزى از دعوت قوم خود و تو را وعده داده است بر نصرت. حق تعالى سه سال باران را قطع و زنان آنها را عقيم نمود. چون زارع، و دشمنان زياد داشتند، براى نموّ زراعت به باران، و براى دفع دشمن به اولاد محتاج بودند.