1- همان گونه که نزول عذاب به فرمان خداوند است، نجات از آن نيز به اراده‌ى اوست. «نَجَّيْنا»
2- پيامبران و ياران و پيروانشان از قهر الهى مصون هستند. «نَجَّيْنا هُوداً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ»
3- صرف ايمان به انبيا، کافى و کارساز نيست، بلکه همراه بودن و حمايت از آنان نيز لازم است. «مَعَهُ»
جلد 4 - صفحه 79
4- سرچشمه‌ى رحمت، اوست، «بِرَحْمَةٍ مِنَّا» امّا سرچشمه‌ى قهر و غضب او عمل ماست. «عَذابٍ غَلِيظٍ» و نفرمود: «عذاب منّا»
5- تکرار کلمه‌ى نجات، شايد رمز آزادى پيروان پيامبر از قهر خداوند در دنيا و آخرت باشد. نَجَّيْنا ... نَجَّيْناهُمْ
6- بادها نيز مأموران الهى هستند. «أَمْرُنا» «1»