تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِکَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (160)
ترجمه
مگر آنانکه توبه کردند و اصلاح نمودند و بيان کردند پس آنگروهند که بازگشت ميکنم بآنها و منم توبه پذير مهربان..
تفسير
توبه از کتمان است و اصلاح بعد از افساد است و بيان راجع به اوصاف حميده و خصال پسنديده حضرت رسول (ص) و فضائل و مناقب حضرت امير المؤمنين (ع) و اقرار بولايت او است که منصوص است و شرط قبول توبه آنها است و بازگشت خداوند بقبول توبه و مغفرت است و خداوند از قبول توبه و افاضه رحمت امساک نمىفرمايد.