اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أُتبِعُوا فِي هذِه‌ِ الدُّنيا لَعنَةً وَ يَوم‌َ القِيامَةِ أَلا إِن‌َّ عاداً کَفَرُوا رَبَّهُم أَلا بُعداً لِعادٍ قَوم‌ِ هُودٍ (60)
و در تعقيب خود آوردند در اينکه دنيا لعنت الهي را و در آخرت آگاه باشيد اينکه قوم عاد کافر شدند پروردگار خود را آگاه باشيد دوري از رحمت الهي را از براي طائفه عاد که قوم هود هستند.
وَ اتَّبَعُوا فعل مجهول يعني در اثر کفر و عناد آنها لعنت الهي را بر خود خريدند فِي هذِه‌ِ الدُّنيا لَعنَةً گرفتار عذاب و هلاکت شدند و در آخرت وَ يَوم‌َ القِيامَةِ هم بلعن الهي گرفتار عذاب جهنم خواهند شد بلکه دائما در عذاب هستند أَلا إِن‌َّ عاداً کَفَرُوا رَبَّهُم کفر باللّه شرک باو است و تکذيب فرستاده او و ساير قبايح که مرتکب ميشدند و اذيتها که بحضرت هود و مؤمنين ميکردند أَلا بُعداً لِعادٍ دوري آنها از رحمت و تفضلات الهي بزوال نعم دنيوي و هلاکت آنها زوال و زوال نعم اخروي و عذاب اليم ابد الاباد قَوم‌ِ هُودٍ که اينها اقوام هود بودند و انتساب نسبي داشتند با او خود را از قابليت انداختند و مستحق همه نوع عذاب شدند زيرا قابليت فرع ايمان و تقوي و عمل صالح است و از همه اينها کناره گيري کردند و دور شدند.
76