1- رابطهى انبيا با مردم، رابطهاى برادرانه بوده است. «أَخاهُمْ»
2- بهتر است مبلّغ، از اهالى همان منطقهى مورد تبليغ باشد. «أَخاهُمْ»
3- هدف همهى انبيا، پرستش خداى يگانه است. «اعْبُدُوا اللَّهَ، ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ»
4- دليل و فلسفهى عبادت خداوند، لطف بيکران او به انسانهاست. «اعْبُدُوا، أَنْشَأَکُمْ»
5- سرچشمهى آفرينش انسان از خاک است. «أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ»
6- اسلام، دين جامع بين دنيا و آخرت است. (هم آباد کردن زمين، هم استغفار و توبه) «وَ اسْتَعْمَرَکُمْ فِيها فَاسْتَغْفِرُوهُ»
7- خواست خداوند، عمران و آبادى زمين است. «وَ اسْتَعْمَرَکُمْ فِيها»
8- معبود موحّدان، داراى فهم و شعور، علم و قدرت، شنوايى و جوابگويى به آنهاست که اين موارد در بُتها نيست. «قَرِيبٌ مُجِيبٌ»
جلد 4 - صفحه 82
9- برگشت به سوى خداوند، آسان و توبه زمينهى تقرّب به خداست. «تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ»
10- اگر استغفار و توبه بود، خداوند مىپذيرد. تُوبُوا ... قَرِيبٌ مُجِيبٌ
11- خداوند به همه نزديک است، اين ما و افکار و رفتار ماست که سبب دورى ما از خداوند مىشود. «رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ»