ناقهى حضرت صالح از جهات زيادى استثنايى بود: «1» 1- از دل کوه بيرون آمد، 2- بدون تماس با شتر نر حامله بود، 3- يک روز تمام آب روستا را مىخورد، 4- به اندازه نياز مردم منطقه شير مىداد، 5- مردم هيچ مسئوليّتى در قبال او نداشتند.
حضرت صالح عليه السلام به مردم فرمود: من از بُتهاى شما چيزى درخواست مىکنم و شما نيز از خداى من چيزى بخواهيد، هر کدام از بتها و خداوند که پاسخ مثبت دادند، همگى او را مىپرستيم. مشرکين پذيرفتند. خواسته آنان اين بود که همين الآن يک شتر ماده در حالى که حامله هم باشد از دل اين کوه بيرون بيايد. خداوند درخواست آنان را اجابت فرمود و شتر با تمام اين شرايط از ميان کوه خارج شد. «2»