1- راضى شدن به گناه ديگران، شريک جُرم آنها شدن است. «2» «فَعَقَرُوها»
«1». وسايل، ج 11، ص 409- 411.
«2». در نهجالبلاغه نيز در کلام 12 و 20، به اين معنا اشاره شده است.
جلد 4 - صفحه 86
2- هشدارهاى الهى را شوخى و دروغ مپنداريد. «غَيْرُ مَکْذُوبٍ»
3- توهين به مقدّسات، عذاب قطعى دارد. «وَعْدٌ غَيْرُ مَکْذُوبٍ»