تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ مِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ (66)
فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا: پس آن هنگام که آمد فرمان ما به عذاب ايشان. نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ: نجات داديم صالح و آنان را که ايمان آورده بودند
جلد 6 - صفحه 99
با او از مؤمنان. بِرَحْمَةٍ مِنَّا: به رحمت و بخشايشى از جانب ما که آن اعطاى لطف و توفيق بود به ايشان که به سبب آن مهتدى و از عذاب نجات يافتند. وَ مِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ: و نجات داديم از رسوائى آن روز که هلاک ثمود بود به صيحه و يا از عذاب روز قيامت. إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ: بدرستى که پروردگار تو او است توانا بر نجات مؤمنان، غالب بر اهلاک دشمنان، يا قادر است بر آنچه خواهد و غالب است بر آنچه اراده فرمايد.