تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ (75)
«1» تفسير عياشى ج 2 ص 153، و تفسير قمى ج 1 ص 334، و بحار الانوار ج 12 ص 156 و 168. و تفسير برهان ج 2 ص 226 و 229.
جلد 6 - صفحه 107
إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ: بدرستى که ابراهيم عليه السّلام هرآينه بردبار بود که تعجيل نداشت در انتقام از بدکاران. بسيار آه کننده از گناهکارى بندگان و تأسف خورنده برايشان، رجوع نماينده به درگاه حضرت منان. تعداد اوصاف ثلاثه مذکوره براى حضرت ابراهيم دال است بر آنکه مجادله او با ملائکه به سبب رقت قلب و ترحم و اميدوارى آنکه عذاب قوم به توقف و تأخير افتد، شايد که قوم توبه کنند و برگردند.