در آيه‌ى 74، حضرت ابراهيم عليه السلام با فرشتگان در باره‌ى عذاب قوم لوط جدال کرد، در آيه‌ى 76 مى‌فرمايد: اى ابراهيم! از اين جدال و اصرار دست‌بردار. در ميان اين دو آيه که به جدال ابراهيم عليه السلام و تذکّر خداوند به او اشاره مى‌کند، براى حفظ شخصيّت و مقام او و اينکه جدال او تنها بر اساس دلسوزى براى امّت است، نه انکار و يا چيز ديگر، در آيه‌ى 75 مى‌فرمايد:
ابراهيم عليه السلام حليم و اوّاه و مُنيب است.