1- برقرارى عدالت و قسط در همه مسائل، از دستاورد حرکت انبياست. أَوْفُوا ... بِالْقِسْطِ
2- در صورتى که گناه در جامعه به حالت عادت در آيد، بايد با تکرار تذکّر و پيگيرى مداوم، آن را بر طرف کرد. در اين آيه، چند بار مسئلهى رعايت وزن و پيمانه تکرار گرديده است. أَوْفُوا ... لا تَبْخَسُوا
3- بايد بر داد وستدها وامور اقتصادى، نظارت وکنترل باشد. أَوْفُوا ... لا تَبْخَسُوا
4- بايد قسط و عدل را نسبت به همهى مردم مراعات کرد، نه تنها در حقّ مؤمنين.
«لا تَبْخَسُوا النَّاسَ»
5- کم گذاشتن حقّ مردم تنها در محدودهى چيزهاى وزنى و کشيدنى و يا پيمانهاى نيست، بلکه شامل همهى چيزهايى که مردم داد و ستد مىکنند و امانات نيز مىشود. «أَشْياءَهُمْ»
6- ضايع کردن حقّ مردم در مسائل اقتصادى، يکى از بارزترين نمونههاى فساد است. زيرا اقتصاد ناسالم، جامعه را به فساد مىکشاند. «لا تَبْخَسُوا، مُفْسِدِينَ»
7- بالاتر و بدتر از عمل فساد، داشتن روحيّه و خصلت افراد مفسد است.
جلد 4 - صفحه 107
«لا تَعْثَوْا، مُفْسِدِينَ»