تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ کُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ رَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً وَ ما أُرِيدُ أَنْ أُخالِفَکُمْ إِلى ما أَنْهاکُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَ ما تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَکَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ «88»
(شعيب) گفت: اى قوم من! آيا انديشيدهايد که اگر من دليل روشنى از طرف پروردگارم داشته باشم و او مرا رزق نيکويى (مثل نبوّت) از سوى خود عطا کرده باشد، (چگونه مىتوانم مخالفت او کنم؟) و من نمىخواهم نسبت به آنچه شما را از آن نهى مىکنم، خود مخالفت کنم (ومرتکب آن شوم).
من به جز اصلاح به مقدار توانم، خواستهى ديگرى ندارم و جز به لطف خداوند، توفيقى براى من نيست، (از اين روى) بر او توکّل کردهام و به سوى او بازگشتهام.