1- بايد در کنار هشدار واخطار به مخالفان، راه بازگشت و اصلاح را نيز به آنها ارائه داد. اسْتَغْفِرُوا ...
2- طلب آمرزش و دورى از گناه، مقدّمهى بازگشت به راه حقّ است. «اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ»
3- اگر استغفار وتوبه کنيم، از جانب پروردگارمان جواب مثبت مىشنويم.
اسْتَغْفِرُوا ... إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
4- خداوند را آن گونه معرّفى کنيم که عشق بازگشت به سوى او آسان شود. «إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ»
5- رحمت خدا لحظهاى نيست، بلکه استمرار دارد و داراى آثار وبرکات زيادى است. «إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ» (علاوه بر جملهى اسميّه، «رَحِيمٌ» صيغهى مبالغه است)
6- خداوند نه تنها توبهپذير است، بلکه توبهکننده را دوست دارد. «وَدُودٌ»
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 113