1- گاهى انبيا از تأثير کلام خود مأيوس مى‌شدند. «اعْمَلُوا عَلى مَکانَتِکُمْ»
2- اگر از هدايت مردم مأيوس شديد، بر مواضع خود استقامت کنيد. «إِنِّي عامِلٌ»
3- آنجا که موعظه کارساز نيست، بايد تهديد را در پيش گرفت. «سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ»
جلد 4 - صفحه 115
4- پاسخ تهديد را بايد با تهديد داد. «لَرَجَمْناکَ، عَذابٌ يُخْزِيهِ»
5- مردم، حضرت شعيب را دروغگو مى‌پنداشتند. «مَنْ هُوَ کاذِبٌ»
6- ما به وظيفه‌ى خود عمل کنيم، آنگاه در انتظار امدادهاى اوباشيم. «إِنِّي عامِلٌ، ارْتَقِبُوا»